Overal ter wereld zijn steden hongerig. Als gulzige lichamen verorberen ze de gewassen van het nabije en het verre platteland. Zo konden steden groeien, via de succesvolle aanvoer, productie en verkoop van voedsel, via de verwerking en consumptie ervan in keukens en eetgelegenheden en via de afvoer ervan om opnieuw als mest en grondstof te dienen voor land en moestuin.
Door de nabije Schelde en het omliggende wegennetwerk kon Antwerpen genieten van een rijke aanvoer van voedsel, waardoor het kon uitgroeien t…
