Eens trokken de Israëlieten door de woestijn. Achter hen lag Egypte, het land van de farao. Voor hen lag Kanaän, het beloofde land. Eindelijk waren ze geen slaven meer, ze waren vrij! Vrolijk gingen de mensen op reis. Ze dachten dat de woestijnreis niet lang zou duren. Maar al snel waren de mensen niet vrolijk meer. Ze mopperden en klaagden tegen de HEERE. Ze vertrouwden Hem niet. Daarom strafte Hij Zijn volk. De reis
naar Kanaän zou heel veel jaar gaan duren. Onderweg stierven veel Israëlieten. Ze werden begraven in de woestijn en kwamen nooit in het beloofde land. God haat de zonde, Hij wil dat Zijn volk Hem dient. Daarom leerde Mozes de mensen Gods wet. Maar ze vergaten God en Zijn geboden steeds weer. Soms wilden ze zelfs terug naar Egypte! Als het aan de Israëlieten gelegen had, waren ze nooit in Kanaän gekomen. Maar de HEERE dacht aan Zijn belofte. Niet alle Israëlieten stierven in de woestijn, hoewel ze dat wel verdienden. Wat Hij beloofde, deed Hij. God bracht hen veilig in Kanaän.
Dit boek gaat over allerlei belangrijke momenten van de woestijnreis. Daar kun je van leren voor je levensreis. Wie God vergeet, is in gevaar. Wie Hem volgt, is veilig. De HEERE brengt de gelovigen in de hemel, zoals Hij de Israëlieten in Kanaän bracht. ‘Volg Mij’, zegt God. Ga je mee op reis?
