Ik begon te bibberen, te klappertanden van een onverbijtbare kou die van midden in mijn lichaam vertrok en uitzwermde tot in het topje van iedere teen en iedere vinger. Ik keek naar mijn borstkas, naar het beginpunt van de kou, en zag dat mijn hart een gele steen geworden was.
Het is stil in de Universiteit van de Orde in de Hemel. De geiten, varkens en schurftige straathonden slapen. Alleen Haruki is wakker. Nadat er tal van medische experimenten op hem zijn uitgevoerd, beseft hij nu dat hij in de laat…
