In de jaren zeventig richtten journalisten, historici en hulpverleners de aandacht op een weinig belicht onderwerp: de naoorlogse behandeling van collaborateurs én hun kinderen. De `kinderen van foute ouders werden decennia na de bevrijding nog buitengesloten, gestigmatiseerd en mishandeld. De samenleving die zo begaan was met het lot van Joden en verzetsstrijders, bleek onverzoenlijk tegenover deze groep.
Hun vaak ernstige problematiek vertoonde zo veel overeenkomsten met die van andere oorlogsslachtoffers…
