Neo Rauch (1960, Leipzig) is een icoon in de hedendaagse kunst. Zijn kleurrijke schilderijen en tekeningen voelen als een droomwereld die geleidelijk verontrusting teweegbrengen. In zijn werk combineert Rauch op een unieke manier een bewogen persoonlijke en politieke geschiedenis.
Toen hij nog maar vier weken oud was kwamen Rauchs ouders om in een treinongeluk. Hij wordt opgevoed door zijn grootouders in de voormalige DDR. Later gaat hij studeren en lesgeven aan de Hochschule für Grafik und Buchkunst in Leipzig. Rauch groeit uit tot het kopstuk van de Neue Leipziger Schule. Invloeden van het Sociaal Realisme, de staatskunst van de DDR, terugkerende motieven als fabrieksschoorstenen en kerktorens en folkloristische figuren kolken samen in de geconstrueerde interne wereld van de kunstenaar. ‘Wegzehr’ stelt zijn werk op papier centraal.
